>>> dorobek naukowy
W Uniwersytecie Łódzkim pracuję od 1 października 1977 roku, a od października 2007 r. na II etacie (jako wykładowca, profesor zwyczajny). W latach 1994-2007 kierowałem Zakładem Teorii Wychowania, zaś od października 2000 r. do grudnia 2007 Katedrą Teorii Wychowania UŁ. Członek Rady Wydziału Nauk o Wychowaniu do 31 sierpnia 2006 r. We wrześniu 2000 r. otrzymałem od Ministra Edukacji Narodowej nominację na stanowisko profesora zwyczajnego w Uniwersytecie Łódzkim. Moje zainteresowania naukowe koncentrują się na interdyscyplinarnych badaniach socjalizacji i wychowania, problemach kształcenia pedagogów oraz pedagogice porównawczej. W pierwszym okresie swojej pracy zajmowałem się teorią i metodyką wychowania harcerskiego. Później zająłem się problematyką nieobecnych dyskursów edukacyjnych w naszym kraju, w tym szczególnie nurtów i ideologii wychowania związanych z postmodernizmem.
W latach 1999-2007, a więc od zatwierdzenia mojego dorobku do tytułu naukowego, opublikowałem:
5 książek autorskich:
B. Śliwerski, Bariery i możliwości wyrównywania szans edukacyjnych dzieci i młodzieży w reformowanej szkole, Towarzystwo Pomocy Dzieciom i Młodzieży, Łódź 1999, s. 75.
B. Śliwerski, Edukacja pod prąd, Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków 2001, ss. 303.
B. Śliwerski, Program wychowawczy szkoły, WSiP, Warszawa 2001, s. 176
B. Śliwerski, Rada szkoły. Rada oświatowa. Przewodnik dla samorządowych władz oświatowych, dyrektorów szkół, nauczycieli, rodziców i uczniów, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2002, s.91
Śliwerski B., Pedagogika dziecka. Studium pajdocentryzmu, Gdańsk: Pedagogika GWP 2007.
oraz 19 książek pod redakcją lub jako współredaktor:
Jak skutecznie nauczać i wychowywać we współczesnej szkole? wstęp i red. naukowa B. Śliwerski, Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków 1999, s.210.
Pedagogiczne drogowskazy, współred. B. Juraś-Krawczyk, Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków 2000
Edukacja alternatywna. Nowe teorie, modele badań i reformy, współred. Jacek Piekarski, Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków 2000, ss.555
Nowe konteksty (dla) edukacji alternatywnej XXI wieku, red. Bogusław Śliwerski, , Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2001, ss. 664.
Pedagogika i edukacja wobec nowych wspólnot i różnic w jednoczącej się Europie. Materiały z IV Ogólnopolskiego Zjazdu Pedagogicznego pod red. Eugenii Malewskiej i Bogusława Śliwerskiego, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2002, s. 804
Pedagogika. Podręcznik akademicki, współred. Zbigniew Kwieciński, tom 1, WN PWN, Warszawa 2003
Pedagogika. Podręcznik akademicki, współred. Zbigniew Kwieciński, tom 2, WN PWN, Warszawa 2003
Idee pedagogiki filozoficznej. Pedagogika filozoficzna I, współred. Sławomir Sztobryn, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2003 , ss.350
Gutek G.L., Filozoficzne i ideologiczne podstawy edukacji, przekład Anna Kacmajor i Agata Sulak, red. merytoryczna Bogusław Śliwerski, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2003, s.348
Retter H., Komunikacja codzienna w pedagogice, przekład Magdalena Wojdak –Piątkowska, wstęp i opracowanie Bogusław Śliwerski, GWP, Gdańsk 2005
Průcha J., Pedagogika porównawcza. Podstawy międzynarodowych badań oświatowych, Śliwerski B., (red. nauk.), przekład Maria Politowicz, WN PWN, Warszawa 2004, ss.377
Heinz-Hermann Krűger, Wprowadzenie w teorie i metody badawcze nauk o wychowaniu, przekład Dorota Sztobryn, Wstęp i opracowanie Bogusław Śliwerski, GWP, Gdańsk 2005, s.254
Pedagogika. Podstawy nauk o wychowaniu, red. Bogusław Śliwerski, tom 1, Gdańsk: GWP 2006
Pedagogika. Subdyscypliny wiedzy pedagogicznej, red. Bogusław Śliwerski , tom 2, Gdańsk: GWP 2006.
Pedagogika. Pedagogika wobec edukacji, polityki oświatowej i badan naukowych, red. Bogusław Śliwerski, tom 3, Gdańsk: GWP 2006.
Wielka Encyklopedia PWN, WN PWN, tom 25-30, redaktor haseł z pedagogiki, Warszawa 2004-2006
Relativizace autority a její dopady na současnou mládež, red. Alena Vališová, Mária Bratská, Bogusław Śliwerski a kolektiv autorů, ISV, Praha 2005, ss. 313
Pedagogika alternatywna. Postulaty, projekty i kontynuacje, tom I. Teoretyczne konteksty alternatyw edukacyjnych i wychowawczych, red. Bogusław Śliwerski, Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls” 2007.
Pedagogika alternatywna. Postulaty, projekty i kontynuacje. Tom II. Innowacje edukacyjne i reformy pedagogiczne, Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls” 2007
7 rozpraw jako ich współredaktor naukowy; 7 artykułów w pracach opublikowanych poza granicami kraju; 85 artykułów w recenzowanych pracach zwartych; 18 artykułów w czasopismach z listy KBN; 9 artykułów w recenzowanych czasopismach naukowych o zasięgu ogólnokrajowym oraz 154 artykuły w czasopismach oświatowo-pedagogicznych.
Moje artykuły naukowe drukowane są w takich krajowych i zagranicznych wydawnictwach naukowych, jak: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, Uniwersytetu w Białymstoku, Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Bydgoszczy, Rzeszowie, Krakowie i Olsztynie, Wydawnictwo Bundesverbands Neue Erziehung w Bonn, Pädagogischer Verlag Burgbücherei Schneider GmbH, Agentur Dieck w Heinsbergu oraz w Orell Füssli Verlag w Zürichu i Wiesbaden.
Wykorzystuję kontakty zagraniczne do doskonalenia własnego warsztatu badawczego i dydaktycznego. Dzięki pobytowi w katedrach pedagogiki współpracujących z nimi profesorów - Horsta Widmanna, Ericha Dauzenrotha i Wilfrieda Lippitza (Uniwersytet w Giessen) nawiązałem z nimi kontakt, owocujący po dzień dzisiejszy m.in. wspólnymi projektami badawczymi i uczestnictwem w międzynarodowych kongresach. W ostatnich dziesięciu latach mojej pracy naukowej jestem także badaczem alternatywnych ruchów edukacyjnych, rekonstruując nie tylko ich założenia teorio-poznawcze, ale i utrzymując stały kontakt z ich czołowymi przedstawicielami (np. z dyrektorem Instytutu "Przyjaźń z Dziećmi" z Münster (od 2002 r. Nienhagen - Niemcy) czy prof. Karlem Rydlem z Uniwersytetu w Pradze i Pardubicach). Opublikowałem z tego zakresu szereg rozpraw naukowych, jak i prowadzę od sześciu lat wykłady i prelekcje poświęcone współczesnym tendencjom rozwojowym alternatywnych teorii wychowania w świecie. W listopadzie 1999 r. przebywałem też w ramach współpracy z Katedrą Pedagogiki Uniwersytetu Karola w Pradze z cyklem wykładów dla studentów i nauczycieli akademickich w tej najstarszej czeskiej uczelni, oraz w najmłodszej - w Uniwersytecie w Pardubicach.
Mój dorobek naukowy jest także wynikiem staży w Uniwersytecie im. E. Purkyne w Brnie, Uniwersytecie J. Liebiga w Giessen, Uniwersytecie J. Safarika w Koszycach, Departamentu Edukacji w kantonie Lucerna oraz współpracy z Ośrodkiem Studiów Kulturowych i Edukacyjnych w Toruniu. Wynikami swoich badań dzieliłem się, uczestnicząc w 20 konferencjach poza granicami kraju (w RFN, Austrii, Szwajcarii, Czechosłowacji, Francji i na Węgrzech) oraz w 85 krajowych kongresach i sympozjach pedagogicznych. Opiekowałem się 14 gośćmi zagranicznymi (z RFN, Słowacji, Czech, Austrii, Szwajcarii). W 2001 roku przygotowałem już IV Międzynarodową Konferencję "Edukacja alternatywna". Konferencje te organizuję cyklicznie, co trzy lata, począwszy od 1992 roku. Wzięło już w nich udział łącznie przeszło 1200 naukowców i nauczycieli nowatorów z naszego kraju, w tym 47 gości zagranicznych. Decyzją Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego zostałem powołany w lutym 2000 r. na przewodniczącego Rady Programowej IV Ogólnopolskiego Zjazdu Pedagogów, który odbył się we wrześniu 2001 r. w Olsztynie. Prezydium Oddziału PAN w Łodzi powołało mnie na kadencję 1999-2002 w skład Komisji Badań nad Pokojem.
Rektor UŁ przyznawał mi nagrody indywidualne za wyniki pracy naukowej, a mianowicie: w 1987 roku za cykl artykułów naukowych z zakresu pedagogiki szkoły wyższej (III stopnia); w 1992 roku za cykl artykułów dotyczących antypedagogiki (II stopnia); w 1993 roku za cykl artykułów dotyczących alternatywnych teorii edukacji (II stopnia); w 1994 roku za rozprawę habilitacyjną (I stopnia); w 1995 roku za cykl publikacji o innowacjach mikrosystemowych w edukacji szkolnej (II stopnia); w 1996 roku za cykl publikacji o współczesnych dyskursach o wychowaniu w niemieckiej pedagogice (II stopnia); w 1997 roku za książki: Klinika szkolnej demokracji (Kraków 1996) i Edukacja autorska (Kraków 1996) (I stopnia); w 1998 roku za cykl publikacji z zakresu pedagogiki porównawczej (II stopnia). W 1999 r. za książkę Współczesne teorie i nurty wychowania (Kraków 1998) uzyskałem indywidualną nagrodę naukową Ministra Edukacji Narodowej, zaś w 2003 r. za książki „Program wychowawczy szkoły” (Warszawa 2002) i „Edukacja pod prąd” (Kraków 2002) uzyskałem kolejną - indywidualną nagrodę naukową Ministra Edukacji Narodowej.
W latach 1999 - 2002 byłem członkiem Senatu Uniwersytetu Łódzkiego, w tym członkiem Komisji Statutowej. Od 1999 r. kieruję w Katedrze, w ramach badań własnych, zespołem badawczym, który realizuje temat: Wychowanie wobec wyzwań transformacji ustrojowej w III RP. W 1999 r. zakończyłem też przy Radzie Głównej Szkolnictwa Wyższego MEN pracę studyjno-konsultacyjną w ramach kierowanego przeze mnie Zespołu ds. opracowania "Minimalnych wymagań programowych na studiach magisterskich - pedagogika". Efektem tej pracy jest przyjęcie przez RGSzW, a następnie przez MENiS powyższych wymagań. W styczniu 2001 r. zakończyłem wraz z prof. dr hab. Henryką Kwiatkowską - w specjalnie powołanym przez RGSzW zespole - prace nad standardami kształcenia licencjackiego dla kierunku studiów zawodowych "pedagogika". W dn. 17 kwietnia 2000 r. zostałem też powołany w skład grupy ekspertów Uniwersyteckiej Komisji Akredytacyjnej przy UAM w Poznaniu do opracowania standardów szczegółowych dla kierunku pedagogika. Wszedłem też w maju 2001 r. w skład zespołów wizytacyjnych UKA, zaś od września 2002 r. do grudnia 2004 r. wchodziłem w skład Państwowej Komisji Akredytacyjnej jako jej członek I kadencji. Od października 2004 r. jestem członkiem Sekcji Psychologiczno- Pedagogicznej w Komitecie Badań Naukowych, od 2005 r. ekspertem sekcji Psychologia i Pedagogika (H01F) na wniosek Zespołu Nauk Humanistycznych (H-1) przy Ministerstwie Nauki i Informatyzacji, a od 2006 Sekcji Pedagogika (H01F) na wniosek Zespołu Nauk Humanistycznych (H-1) przy Ministerstwie Nauki i szkolnictwa Wyższego. Na podstawie wyboru zostałem członkiem Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w kadencji 2007-2010
[18.02.2008]